Tekrar merhaba, İzmir

Gazeteciliğin eğitimini aldığım ve bu mesleğe başladığım kenttir İzmir.

Bende yeri her zaman çok özel oldu, olmaya da devam ediyor.

1990 yılında memleketim olan Bursa’ya gittim.

Bornova’da Ali Topaloğlu ve Fatih Yardım’la birlikte yaşadığım evi bırakırken içimi hüzün kaplamıştı.

Meslekten kopmadım elbette.

Bursa’da devam ettim işime.

Bugün itibarıyla 33 yıl bitmiş.

Bu yüzden de, tekrar “merhaba” demek açıkçası oldukça heyecanlandırdı beni.

Bu arada, ayrıldım ayrılmasına ama hiç kopmadım İzmir’den.

Mesela Vali Kazım Dirik Caddesi’nde sınıf arkadaşım A. Geylani Kilmen ile birlikte 4 yıl süreyle bir reklam ajansı işlettim.

Bu arada, İzmir’de hala kurumsal iletişim danışmanlığını yaptığım müşterilerim var.

Ay dolmadan geliyorum İzmir’e bu yüzden.

Hâsılı sokak sokak bilirim İzmir’i.

Gevreğini de, boyozunu da, şimdilerde kumru denilen karışık tostunu da çok severim.

Sevmek ne bayılırım hatta.

Kordon denince aklıma kablo gelmez ayrıca.

O derece İzmirliyim.

Bu yüzden de, yayın hayatına yeni başlayan haber232’den gelen, “Bizde de yazar mısın?” teklifine önce nazlanıyormuş gibi yapsam da, deyim yerindeyse balıklama atladım.

O halde; merhaba haber 232, merhaba İzmir.

Peki, ne yazacağım?

Ağırlığımız siyaset ve özellikle de yerel siyaset olacak.

Baştan söyleyeyim, kimse tarafsız olmadığı için ben de tarafsız değilim.

“Tarafsızım” diyene de inanmayın sakın.

Ancak, olmazsa olmazım, objektif bakış açısıdır.

Hiçbir konuya ideolojik yaklaşmam, burada da yaklaşmayacağım.

Bursa’yı ne kadar seviyorsam en az o kadar sevdiğim İzmir için dertlenen biri olarak siyasi, ekonomik analizler yapacağım bu köşede.

Hangi sıklıkla mı?

Sitenin sahibi, sevgili kardeşim Barış Bayram’a kalsa her gün yazmamı istiyor.

Ama boyacı küpü değil ki, ne mümkün her gün yazmak?

Fırsat buldukça diyelim, şimdilik.

Bu arada, girişi uzattıkça uzattık.

Bu yüzden de, yorum ve analiz yapmaya bugün için yer kalmadı.

Ama söz, fazla uzatmadan İzmir analizlerine başlayacağım.